La Fortuna

Onze eerste ochtend was lichtelijk hectisch. Eigenlijk hadden we in onze strakke planning maar een dag in La Fortuna. We wilden graag een tour doen om te gaan hiken bij de vulkaan. De avond ervoor waren we al aangesproken door een Nederlandse touroperator die heel lief onze vermoeidheid respecteerde en ons uitnodigde om de volgende dag al zijn opties toe te lichten. Na het ontbijt zijn we naar hem toe gegaan en een halfuur later zaten we in het busje. We moesten even stressen met alles pakken maar we konden nog net mee met de tour van 9.30.

Onderweg spotte onze gids Marcos al een luiaard die op z’n kop aan een tak hing én wakker was! De hike begon rustig. We hadden een leuke groep en hebben ontzettend veel dieren gezien onderweg; luiaards, apen, 4 soorten slangen, miereneter, allerlei vogels en nog 100 insecten waarvan ik de naam ben vergeten. Het pad werd al snel ruiger. Het had veel geregend dus er lag dikke modder waar je ver inzakte en de paden waren steil. Op sommige plekken waren touwen aangebracht om omhoog te klimmen en we moesten een stukje abseilen. Gids Marcos vond het helemaal niet erg om mij op te vangen voor het laatste stukje ‘’Oh I got you mami!’’ Nadat we een rivier waren overgestoken konden we genieten van ons lunchpakket. Dit was duidelijk samengesteld door de eigenaar (een grote Nederlander) want het was veel! Tijdens de tour voelden we ons soms net een model want fotograaf Carlos was mee om wat nieuwe plaatjes te schieten voor de website en brochures. Dit was top want deze foto’s kregen we allemaal later toegestuurd. Het waren 8 zware en bloedhete uren maar het uitzicht was het allemaal waard! De tour eindigde in de hot river. Een natuurlijke warmwaterbron. Alle andere groepen gingen voor het donker weg maar wij bleven en Marcos schonk lokale drankjes. Dit was echt een heerlijke manier om alle modder van ons af te wassen en de spieren te ontspannen. Toen we terug waren in het dorp waren we he-le-maal gebroken en zijn we direct na het eten naar bed gegaan.

Een kort nachtje want om 6u ’s ochtends vertrok de bus naar de grens met Nicaragua. We voelden ons al iets beter over onze oplichterij toen er twee Engelse jongens de bus binnenkwamen die een zogenaamd rechtstreeks ticket hadden geboekt naar hun eindbestemming in Nicaragua voor 65 dollar per persoon. Na een kwartier werden we afgezet bij een bushalte en 1,5 uur later vertrok de volgende. Het was vroeg maar het was gezellig met de andere toeristen bij de bushalte. Simone draaide een ontbijt in elkaar van een bak yoghurt, een kiwi en wat granola die we hadden bewaard. We voelden ons wederom onze moeders die onderweg naar Frankrijk met de koeltas tussen de benen zat om de achterbank te voeden zodat de sfeer goed bleef. De grensovergang ging redelijk soepel. Drie meisjes uit Oostenrijk bleven achter omdat een van hen een paspoort uit Bosnië had en het land niet in mocht. We hebben een taxi gepakt naar San Jorge, de haven waarvandaan de boot vertrekt naar Isla de Ometepe. Dit eiland ligt in een meer en bestaat uit twee vulkanen met een klein dorpje ertussen. We konden nog net op de boot springen voordat hij vertrok en ook dit keer werkte de ‘ik heb alleen 3 dollar, mogen we toch mee’ act.